Pas flakve t pafund q njeriu i vuri pemve gjat vers, me ardhjen e Dhjetorit, pemt po nga njeriu u prflakn prsri, por ksaj rradhe me ndryshimin se kjo prflakje nuk shoqrohet me tym po me vezullime shumngjyrshe t shkaktuara nga energjia elektrike e cila pikrisht nga pemt e vendosura n qendr dhe vitrina, ndrion honet e errta njolla-njolla t lagjeve t kredhura n errsir.



Drita pulsuese vezulluese, q me ndriimin e tyre injektojn nj optimizm euforik n formn e nj mbidoze kafeine, e cila gjithsesi mbetet n kuadrin e nj ndjesie kalimtare. Kjo sht nj panoram e mbushur plot me simptoma t smundjes q pr ne shqiptart sht shum e dashur, at t festomanis.



T ngarkuar me qese plot me lnd plasse ushqimore pr festn , njerzit ecin rrugve me nj buzqeshje t ngrir nga pasoja e pariparueshme q sapo la kontakti me shitsin. Mes ngjyrave dhe ndonjher dritave, qeseve dhe flokve t bors fallso n vitrinat e dyqaneve, konsumatori shqiptar ecn duke rnkuar mes dhimbjeve t mesit nga ngarkesa dhe dhimbjeve t koks nga pagesa.



T etur pr t shfryr dufin e akumuluar me muaj, festa e vitit t ri sht rasti m ideal pr ti marr hakun dietave t prditshme. Nj psikoz e angazhimit kolektiv pr t zbrazur xhepat e cila transformohet kryesisht n mall ushqimor q si destinacion ka nj rrugtim t mundimshm biologjik q kurorzohet me nj fund jo t lumtur.



Festim i cili luhatet midis nj boshllku kuptimor dhe atij shpirtror q tentohet t mbushet me zhurm fishekzjarresh dhe er baroti. Festomania, shashkopsikoza apo kapsolldeliri q karakterizon festimet tona, n mnyr thelbsore sht shprehse e bots son t brndshme e cila shfrytzon rastin m t par pr t dal nga ndrydhja rutin duke shprthyer n orgji baroti dhe shkndijash.



Shashka, kapsolla kamikaze, t gatshme pr tu vetflijuar, shkaktojn me mijra vesh-viktima q me dme shpesh t pariparueshme pr shum vet kthehen n nj fest e harruar.



Pirgje me fruta, kofsh pule e mish fardolloji, zaptojn do hapsir q quhet publike me mime q zhvlersojn edhe arin. Nj parad e mirrreshtuar prodhimesh nga m t ndryshmet i bjn striptiz do pensionisti apo kryefamiljari hallemadh, q pas shprthimit nga kapsolla e radhs e rn n kmbt e tij, e humb fare toruan nga pamundsia e mkatit pr ti shtn n dor ato.



Nj atmosfer shprthyese me destinacion prfundimtar stomakun. E gjith kjo zallamahi ky angazhim individual, kolektiv e mediatik, kjo prveshje mngsh e pantallonash, prqndrim e fokusim, vetm pr nj dark t shtruar plot e prplot me luftanije sallatash, platforma mishi t pjekur, rubineta pijesh, depozita majoneze e kargo me buk. Nj nat e vetme ku ia vlen t marrsh borxh, q vitin tjetr ta nissh me nj dhimbje m t madhe koke, nj nat e vetme ku n krahasim me shprthimet e fishekzjarreve tona, bombardimi i Bagdadit duket si nj abazhur i vogl anemik.



Po festojme vitin e ri thon-po, se far kuptimi ka t festosh ardhjen e nj viti t ri me atmosfer lufte shprthimesh, me abuzime mimesh, asnjri nuk mund ta thot.



Ardhja e nj viti t ri sigurisht q sht nj moment mbi t gjitha meditimi. Pak kush, n vend q t merret me ann siprfaqsore t ndrrimit t viteve, ndalet e mediton mbi at se far ishte viti q kaloi. far bri ai ose ajo pr t kontribuar n kt shoqrin ton t smur? far kontributi, moral edhe material dha pr t prmirsuar vetvehten dhe t tjert? Pse ky delir? Ndoshta viti q vjen mund tjet m i keq pr secilin, ndoshta pr dik ai mund t jet viti i fundit. A thua ky festim sht q na bn t ndihemi m mir? far ndodh ditn e nesrme t fests? T gjitha qytetet jan t zbrazura, shija e fests sht zvendsuar me nj shije tjetr. far ngeli n vetvehtet tona prve nj kujtimi gjysm t dehur?



Ne festojm vetm se duhet festuar, qllimi i gjith ksaj atmosfere sht festa, konsumatort shpenzojn se duhet festuar, ne, jemi t dnuar t festojm sepse kshtu sht.



Ndoshta ndrrimi i viteve duhej t ishte e vetmja dat q duhej festuar m pak. Tradicionalisht pr ne shqiptart nuk kan ekzistuar festa t tilla. Ne kemi pas festuar festa me nj kuptim historik dhe religjioz, q padyshim kan m shum justifikim kuptimor se kjo e vitit t ri.



Fshirja e kujtess gjat periudhs komuniste solli edhe fshirjen e do gjje tradicionale dhe festat tona u zvendsuan me ato t karkaterit proletar. Me ndrrimin e sistemeve, festat tona u pasuruan me ardhje t reja festimesh nga bota e civilizuar oksidentale q fillojn me Shn Valentint, Nett e Bardha dhe mbarojn me Hallouint. Me nj fjal ne jemi t prirur t festojm festn e m t fortit dhe jo festn m t bukur e m kuptimploten. Ne rendim pas asaj feste q bn m shum zhurm, pak kujdesemi se a e knaqim zemrn ton.



Sigurisht festimi sht pjes e pandar e njeriut. Por njeriu sht nj amalgam i shklqyer m mes materiales dhe shpirtrores. N do veprim t tijin ai sht i shoqruar nga kjo simbioz. Ndaj edhe festa duhet t reflektoj kt shkrirje. do veprim a fjal q anon vetm nga njra cilsi e njeriut e l at gjysmak, prandaj kur ne festojme duhet mbi t gjitha t festojme pr gjra q kan kuptim dhe ln mbresa n zemr dhe ajo ka bn zemrn t festoj sht knaqsia shpirtrore. Cdo festim tjetr i pakuptimte sht festa e largimit nga natyrshmria jon.