T nderuar lexonjs t vmendshm dhe t paanshm! Kt shkrim do ta lidh me nj shprehje proverbiale nga Shqipria veriore, ku pos t tjerash thuhet: “Po qe se bn nj nder (n veanti ndaj vatanit) mos e ndiq pas”. Dhe un nuk do t’i vihem pas ksaj shprehjeje, sepse nuk kam kushedi far hiseje n ndrtimin e filozofis dhe gjenealogjis s saj. Kt nuk do ta bjn as hisedart e saj, ata q kan pjes n at trashgimi shpirtrore. Megjithat, ksaj radhe do m duhet ta personalizoj pak shkrimin, shih pr kt do t’i referohem nj historie q ka dy kaptina, njra q do hetohet me jallanin e ca shqiptarve taze, t cilt, n emr t nj pordhe q u ka ngel n brek, do mtojn t identifikohen me fatet e njerzve q projektuan patriotizmin dhe atdhedashurin, t kopjojn retrospektivn nacionaliste t shum shqiptarve, t cilt rinin e tyre e filluan dhe e prfunduan n kazamatet e ish-Jugosllavis dhe nj tjetr kaptin q heton atdhetarizmin e vrtet t ca shqiptarve q dikur n hapsirat e Lugins, Kosovs dhe Maqedonis, kishin mtuar t ndrtonin nj Shqipri natyrale, si do t thoshin t gjith ata q e duan Shqiprin me kt mbiemr. Un n krahasim me ata, nuk do t mtoj as ta ndrtoj e as ta pleqroj “shqiptarin”, prkundrazi do llafos nj histori, sa t lavdishme po aq edhe t dhimbshme t s kaluars s tyre. Mua do t m duhet t trokas n dyert e harress son kolektive, n dyert e mbamendjes son toptan, q sot e gjith ditn e Perndis sht shndrruar n pshertim dhe q zvarritet ashtu si ajo foshnja q i mungon kujdesi dhe dashuria e prindrve biologjik, q i mungon vaji, q i mungon heshtja, q i mungon uji dhe... T drdllissh sot dhe t thuash me paturpsi, q prpjekjet e tyre t dikurshme pr t
politikbrje na paskshin qen utopi, allm, katandisje, megalomani, nihilizm apo edhe “prpjekje meskine” sht jo vetm prbuzje, por edhe nj nprkmbje serioze e gjith veprimtaris s tyre thellsisht nacionaliste.


Bhet fjal pr shqiptar, t cilt, duke filluar q nga vitet ‘50, do t vuanin dnimet n Petrova Rupa t Goli Otokut famkeq. Bhet fjal pr shqiptar nacionalist, gjithandej trevave ku frymohej, ndrgjegjsohej dhe ku pleqrohej shqip. Bhet fjal pr njerzit me fate t grabitura, pr njerz “ndrrat e t cilve prgjithmon ngeln t pathna”. Bhej fjal pr njerz, q kur kishin marr udh Dalmacie, kishin ditur se ku shkonin, por ama kur (nuk) do dalin nga atje, disa e kishin ditur, disa nuk arritn ta msojn at lajm nga q i varrosn n gurishtn e zhveshur t Goli Otokut-atje, prball vreshtave... n varret e mbuluara me gurt q i kishin thyer vet... disa intimisht e donin ta prqafonin at haber. Ata ishin njerz t cilt ndrtuan kryefjaln dhe kryeqytetin e patriotizmit, at patriotizm, i cili ndodhet n vendin ku ke lindur, atje ku ajo sht pleqruar, atje n poezin “Sa zgjat vaji i brezave” t Sabri Hamitit, atje n Kulln e Jasharajve, atje n zemrat e nnave drenicase, atje n zemrat e shum nnave ktej Maqedonis, t cilat asnjher nuk pranuan ngushllimet karshi dshmorve-lufttarve t tyre t paepur, jo atje, n ndejat ku ajo shtrembrohet. Ata ishin njerz, ata ishin sui generis, ata ishin shqiptar q nuk e donin lirin, nuk donin t ktheheshin n vatan! A dini, ju t nderuar lexonjs, pse nuk donin t ktheheshin, sepse ata, nuk dinin se kur do dilnin nga Goli Otoku, ku do t shkonin!? Ata, nuk dinin se kujt do i ktheheshin, ata (nuk) e dinin se familjet e tyre ishin t trazuara duke u degdisur n Anadoll, ata (nuk) e dinin se familjet q kishin ngelur n Kosov, Maqedoni, Plav e Lugin, ishin prgjysmuar, ata (nuk) e dinin se fmijt e tyre ku kishin vajtur!... ata e dinin vetm nj t vrtet, se detyrat atdhetare mund t prfundohen vetm dhe vetm n kazamatet e Goli Otokut dhe jo n kolltukt dhe kryemenderet e ndrtuara nga kta t lartprmendurit, nga djersa dhe lekt e miletit! Kjo ishte vetm nj kaptin e tyre, nj ecejake e tyre, nj rrugtim i tyre, q i degdiste drejt krkimit t liris s vonuar t vatanit t tyre.


Dhe pas gjith ksaj q tham m lart, a mos vall kjo histori e tyre (nuk) mund t jet nj shembull se si sot duhet t bhet politikbrja nga ana e lidershipeve dhe politikanve shqiptar!? Apo ata q merren profesionalisht me politik, ndoshta kan tjetr qasje ndaj politiks. Megjithat, asnj lidershipi t partive shqiptare n Maqedoni nuk i jepet e drejta q edhe m tej t zvarris premtimet e dhna, asnj lidership nuk ka t drejt t pishmanohet ndaj..., asnj lidership nuk ka t drejt t krkoj “shtpi t re” pr politikn e vjetr, asnjri prej politikanve shqiptar ktu n Maqedoni nuk ka t drejt q sot t krkoj arsyetime inekzistente karshi realizimit t pjesshm t platforms politike! Sot, edhe pas dy dekadash tranzicioni, asnjri prej lidershipve shqiptar, nuk ka t drejt t thot se nuk mund t bashkqeveriset apo edhe “bashksundohet” me z. Nikoll dhe me partin politike t tij nacionaliste!? Asnjra parti politike shqiptare nuk e ka t drejtn t qndroj mnjan institucioneve qendrore dhe legjislative... asnjri lidership shqiptar nuk duhet t lejoj q partia e tij t kaloj nn kontrollin dhe prkujdesjen e makiavelistve provincial dhe “allafrnga”, t cilt duke u rebeluar n oborrin e partis, me do kusht do krkojn t sundojn t drejtn e t brit politik klandestine, respektivisht politik q do karakterizohet me grafikon skajshm t rregullt! Asnj lidership nuk mund ta ndryshoj dhe n instanc t fundit ta dualizoj “mendjen” dhe qndrimin e partis politike... apo se a duhet apo nuk duhet t braktiset qeveria dhe t thuhet se “ne nse dalim nga koalicioni qeveritar, ku do shkojm”. do dashamir do thot se “nse e braktisni at qeveri, ju keni kujt t’i ktheheni... do i ktheheni verdiktit, vots s lir demokratike dhe deliberative t popullit. Pse gjith ky siklet!


Dhe sot t gjith lidershipt e partive politike shqiptare ktu n Maqedoni, kshtu si bjn politik, u ngel t sundojn vetm nj t drejt: at pr t’u ulur tok me njri-tjetrin pran tavolins, pran asaj tavoline ku ndrgjegjsohet, humanizohet dhe emancipohet uniteti i mendimit dhe veprimit politik!?


Hajt, shqiptar, bjeni kt dhe ndrtojeni paqen dhe dashurin vllazrore. Ju e keni aminin e popullit. Hajt, o shqiptar! Lreni mnjan dufin, nuk jemi aq shum, sa pr t’ia nxjerr syt njri-tjetrit. Ndryshe nuk bn dhe nse bn, nuk ka hije!