Laura,


Ti kndon aq bukur, aq dridhshm, aq mahnitshm, sikur ke mbaruar nja dhjet konservatora, sikur ke nja njzet vjet npr skena, sikur ke lexuar mijra libra!


Pra Ti Laura nuk je, si mund t thon ca e ca; e mir, shum e mir, e hatashme, e mrekullueshme, por si them un, pa asnj dyshim apo hezitim, pa as m t vogln lkundje, je gjeniale!


Dhe sht e drejta jote t mburresh sa t dush. Ku t dush dhe kur t duash, duke knduar e recituar, n heshtje apo duke uluritur. Pr m t lumnueshmin Fat t zbritur, m t madhin nder njerzor, m t lartin status plotsisht t merituar.


Jo sepse fitove "Gjeniu i Vogl 3" n Televizionin Klan dhe kt e shpalli vet' pronari i atij televizioni me z dhe duar t dridhura, as sepse gjat gars pr t fituar me gjysm muzike dhe juri grindavece shumka rrotull teje ishte mediokre, dhe as sepse kt fakt po e prsris un ktu, apo pr t tjera arsye t tilla rastsore, rrethanore. Ti gjeniale je pr arsye madhore. Gjenialitetin tnd, para Televizionit Klan q t mundsoi, para juris prkatse q t vlersoi, para publikut q t do', para meje q t adhuroj, e ka vendosur Ajo e vetmja q sht mbi t gjith ne, Ajo q t ka dnuar t'i kalosh n ekstaz t gjitha astet e jets, vet' Perndia.


Laura,


Gjenialiteti yt nuk sht Fat vetm pr Ty. Madje pr Ty nuk sht fare Fat, por nj gj e natyrshme, e brendshme, e pa konstatueshme dot prej Teje. Gjenialiteti yt sht Fat tepr i rrall dhe tejet i rndsishm pr ne t tjert. Pr ne q gjenial as jemi as pretendojm t jemi, dhe gj s'krkojm, dhe zhurm s'bjm, por thjesht gzohemi q mes nesh nj Gjeni si Ty kemi.


Laura,


Lavdija dhe fama do t mbulojn. Por deri athere duhet t kesh parasysh disa gjra.


Mund t ket njerz t cilt, meqense Ti je vetm dhjet vjee, mund t thon se Ti nuk i kupton kto q them un. Mos i beso ata! Jan ata q nuk kuptojn, jo Ti. M beso mua, jo ata!


E para gj, q n t vrtet m dhemb zemra ta them, por meqense nuk dua q para vshtirsive t gjindesh e pa prgatitur kurrsesi s'mund ta l pa ta thn, sht kjo; Laura, do vuash!


S pari sepse duke qen e rrethuar nga deti i helmatisur i mediokrve do ndjehesh e vetmuar. Dhimbjet e vetmis nuk do mundet t t'i paksoj dot askush. At lemeri do t duhet ta vuash dhe ta durosh t gjithn vet.


Por do vuash edhe pr arsye t tjera. Sepse koha e sotme e till sht, plot me mediokr n aleanc me njri - tjetrin, dhe fare pak gjenial t cilt njri - tjetrin nuk e njohin, pra rrjedhimisht plot me vuajtje pr gjenialt dhe plot me lehtsira pr halabakt. Turmat e mediokrve i ka kapur dalldia. U sht mbushur mendja top t gjithve se mund t kndojn m mir se Ty dhe mund t shkruajn m mir se Ismail Kadareja. Mos u udit aspak kur t konstatosh se ashtu mbahen t gjith ata morracak, kngtar dhe shkrimtar t mbaruar. M hollsisht ky hall sht kshtu; Ekzistenca njerzore, n pikpamje cilsore, shtrihet nga kafsha tek gjeniu. Kafsha sht egocentriku m i madh, ai i mbylluri n bunkerin e egocentrizmit q mendon gjith kohn vetm pr veten dhe aspak pr t tjert. N skajin tjetr qndron i kundrti i kafshs, ai i hapuri dhe lehtsisht i goditeshim, i cili sht i gjithi i prkushtuar ndaj t tjerve, me t gjitha forcat, me t gjitha aftsit, me t gjitha mundsit, pra Gjeniu, pra Pavaroti, Ti, Ismail Kadareja, Shekspiri, dhe ca pak t tjer. Po t ekzistonin vetm skajet, tabloja nuk do ishte fort e keqe. Por, ajme, ekziston edhe i lemeritshmi mesi ku bhet batrdia. Mu aty tek ushtria e mesatarve pra qndron e keqja e madhe e bots. Ruhu prej tyre Laura!


N qoft se edhe pas ktij shpjegimi e ke t vshtir ta msosh ku ndodhesh n kt shkallare t skterrshme, ta them un; N ball, n krye, n piedestal! Me pasojat q tham m lart natyrisht. Por edhe me t mirat prkatse! Nga piedestali i lart do knaqesh duke par si coptohen e grihen me njri - tjetrin mediokrit n luftn pr ekzistenc q thon se e bjn gjoja n t mir t Artit, Kulturs, etj, por q n fakt e bjn pr shkaqe banale vulgare mbijetese. Mos u udit me at lmsh q do shohsh teposht n at gremin vrastare! Ata luftojn me mnyra nga m t shmtuarat sepse ata vuajn. Vuajn ngaq jan t pa qart, dyshimtar t mdhenj t vetvetes, shkurt jo t vet'-mjaftueshm. Ata Ty, ngaq Ti s'vuan si ata, do ta ken gjithmon me hile dhe shum do lodhen t ta helmojn jetn. Ndodh q ata edhe e pranojn gjeniun. Jo sepse jan qllim - mir! Vetm sepse n nj far mnyre duke pranuar Gjeniun u duket sikur pranojn veten. Por, pr t mos thn t pamundur, ata e kan tepr t vshtir ta mbajn gjat Gjeniun. T lutem mos e harro kt! Pra ruaju zilis s mediokrve. Sepse mund t bhesh leht pre' e tyre! Sepse, rasti yt, duke mos qen i zakonshm do t'i zilepsi jasht mase dhe do t'i bj t pa prmbajtur ndaj Teje. Ngaq Ti jo vetm u zbulove dhe u pranove q hert, fakt ky q do t'i trboj shum shpejt ata, por edhe pr arsye t tjera gjithaq zili - ndjellse. Pr shembull, Ti je aq e pasionuar dhe e talentuar, aq e brisht dhe aq e leht, sa Ty nuk t rrmben vetm knga, por edhe era. Ata nuk do t durojn dot t till. Do t'u dhembin syt prej Teje, do t'u buasin vesht, do t'u ndali zemra. Prandaj, t lutem Laura, mos ia prish qefin Perndis, oje n fund projektin e Saj! Duroi t gjitha. Bhu e bukur q t'u ndritsh syt! Bhu e fort q t'u shkulsh zemrn! Vazhdo t kndosh bukur q t'ua shushatsh vesht!


Kam edhe nj porosi pr Ty Laura; Pas pak do ngjitesh npr skena dhe do korrsh suksese. Pr sukseset e Tua kurrn e kurrs mos dgjo njerz q ke afr! Gjithmon sa m larg! Pr t ditur si po t ecn jeta, bj kshtu; Nisu n vende t largta. Vetm! Npr pyje, korije, livadhe. Atje kndo! Kndo me ern! Pr t msuar si vajti koncerti, pyet ndonj mal aty rrotull. Jo Nemrkn apo Jezercn! Vetm Tomorrin ose Korabin. Se ata din, ata kuptojn, ata ndjejn.


Laura,


Kam dhe nj arsye tjetr pse rasti Yt mua m mahnit aq tepr; Dalja jote e beft si yll i vetmuar n nat t errt, shprthimi yt i vrullshm prej vullkani q mezi ka pritur, ndritja jote mendimtare si Hn e zbeht, sht prov e sigurt q Shqipria, prderisa u hap rrug gjenive, nuk i ka aq keq punt.


edisonypi.com