T shkruash n dritn e qiriut sht nj ndjesi disi e veant. Dhe ja, teksa kan ikur dritat n sallonin gjysm t errt t shtpis sime, n munges t t gjitha pajisjeve elektronike, heshtjen e thyejn vetm brohoritjet e gzuara te vajzs sime t vogl, q pr udi megjithse vinin nga aq afr, para se t iknin dritat kishin qen t mbytura nga klithmat e politikanve tan q shum po na premtojn dhe asgj s`po na japin.

asti i ikjes s dritave sht me t vrtet asti i kthimit n vetvete. sht momenti kur familja sht m e rndsishme se televizori. sht momenti kur lm problemet e mdha globale, t cilat na marrin aq shum koh n prpjestim t zhdrejt me interesin dhe fillojm t interesohemi me problemet e vogla por jetike t familjes son.



Ky sht momenti i vetm q arrij t dgjoj ato q voglushja ime kishte nj koh t gjat q i brtiste veshit t shurdht t babait t saj. N fakt jan fjalt m t dashura q nj baba i ri dshiron t dgjoj. Ba ba ba . Por, sht e pamundur. sht e paimagjinueshme se si ajo gjja q ka pushtuar qoshet e shtpive tona, ka pushtuar edhe shpirtrat tan. Tashm nuk arrij dot ta imagjinoj se si do t ishte nj shtpi pa televizor.



Nj shkrimtar i famshm turk thot se ikja nga nj dhom me televizor n nj dhom pa t, sht nj mrgim. Por duke patur parasysh se n shtpin time, ashtu si n shtpit e shum bashkvuajtsve t mi, n do dhom ka nga nj televizor, mrgimi i vetm, i detyruar, sht asti kur ikin dritat. sht kjo koha kur mrgojm nga realiteti absurd ku na zhyt katrkndshi i qoshes, pr n nj realitet tjetr tepr t prekshm dhe t mbl.



Pr vet profesionin tim them se televizori nuk sht i dmshm n trsin e tij. Por ai sht ashtu si nj thik q n dorn e nj amvise kryen funksione aq t vlefshme. Po ashtu edhe n dorn e nj mjeshtri mund t`i jap form nj cop druje. Por, n dorn e nj vrassi mund t jet nj arm vdekjeprurse. Edhe TV-t jan kthyer n arm q dalngadal po vrasin shpirtin njerzor.

Koh m par shpesh pyesja babain se si e kalonin kohn kur nuk ishin t njohur akoma me energjin elektrike. Ai m tregonte si mblidheshin mbrmjeve e gjith familja n odat e mdha me oxhak. Me nostalgji kujtonte vizitat tek komshinjt dhe anasjelltas, ku m t mdhenjt kuvendonin rreth votrs dhe qanin hallet, ndrsa m t vegjlit argtoheshin me lojra nga m t ndryshmet. Teksa babai m flet pr lloj lloj kngsh, vallesh krajane dhe lojrash n nj shqipe t pakuptueshme pr mua, befas m ngjall nj dshir t madhe pr at lloj jete. Por, kjo zgjat deri sa vijn dritat dhe un instinktivisht ja pasoj vajzn nns pr tu zgjatur tek telekomanda...