Nga Keda Kaceli


Perballje me te birin e diktatorit Enver Hoxha ne Malpensa!


Isha ulur dhe me kaloi prane dhe u ul perballe meje. E njoha direkt nje sere ndjenjash m’u mbeshtollen u sigurova se ishte ai. Rrahjet e zemres m’u shpeshtuan dhe fillova t’a fiksoja.


Shkembim shikimesh. Ngulitje shikimi pas disa sekondash sfide shikimesh uli syte.


Une: Po uli syte se sado yt ate vrau preu dogji pjesen me te mire te shqipetareve, sado jot eme ne pleniumin e grave komuniste ne 79 do bertiste “ne do t’i persekutojme armiqte e popullit deri ne brezin e shtate madje do i leme femijet e tyre pa martuar, sado ju akoma e helmoni token dhe sundoni Shqiperine me te keqen nje dite Shqypnija do behet Ilir Hoxha.


Ai: Ca do moj? Mire e kane bere. Kush je ti s’te njoh.


Une: Une jam pjesa e deshtuar e familjes tende kriminele per asgjesimin tone. Une jam mbese martiri e sa t’kete bije e bija martiresh nipa e mbesa martiresh Shqypnija do behet.


Ai: E pastaj c’me duhet.


Une: Ka shqiptare qe e duan Shqypnine. Ju kupole mafioze nuk e doni dhe sundoni me te keqen prej 70 vjetesh me lloj lloj krimesh e trafiqesh po nuk keni fituar.


Ai: Jo po keni fituar ju, na keni rruar bythen.


Une: Jo ne nuk kemi fituar ne kemi mbifituar sepse ne jemi. Nje dite krimet do denohen. Vone po do behet.


Ai: E ca do denoni ju moj do na hani mutin.


Une: Do i vije koha se koha eshte bujare.


Ai: Ca je ti moj, kush je ti moj?


Une: Me njeh ti me njeh. E di ti e di shume mire kush jam une kush jemi ne. Ilir Hoxha une jam mbese martiri, jam pasardhese e atyre 6000 njerezve qe yt ate vrau. Jam mbesa e Jonuz Kacelit, Keda Kaceli jam, shenoje emrin tim e thuaja klikes qe s’keni fituar.


Ai: E une jam i biri i heroit te popullit e ju na keni rruar bythen.


Une: Ilir Hoxha do i vije koha qe do i hiqet titulli po prisni se do i vije koha cdo gjeje se smund te vazhdoje te jete i popullit ai qe popullin e beri skllavin e tij e akoma ti e soji jot akoma e shfrytzoni. Po Shqypnija do bohet.


Ai: Lesh do behet kur s’u be deri tani, nje mut do behet.


Une: Po do behet se Shqypnine e do Zoti, ai Zot qe yt ate krimineli kombit e perzuri.


Ai: E mire shume beri


Une: Shqypnija do behet dhe ju nuk keni fituar.


Ai: E le te behet me plasi bytha!


Kjo ishte hera e pare qe kam pas perballe dike direkt nga Familja e se Keqes kombetare. Sfida mbaroi me fjalet e turpshme rrugacerore te birit te kriminelit qe u cua e iku. Dhe llomotiti “me plasi k…”


Me kaq mbaroi. Asnje reagim nga pasagjeret e tjere. As pozitiv as negativ. Pervec nje vajze te re e cila me tha kur ai iku “sa mire bere dhe une jam pjese e familjeve te persekutuara”.