Si braktiset atdheu


Boshatiset Shqipëria,


Plagoset mëmëdheu


Përligjet tirania.


Përjashtohet ndershmëria


Nga tokë ku u lind,


E përplas ndër fate të këqija


Ndër rrugë, dete e shkëmbinj.


Përplaset shqiptari me botën


Ndër fate të zeza e të trishta,


Ndër kryqëzime të Europës


Gjenden fytyrat tona të ligshta.


Është kohë e mbijetesës


Kohë e ditëve të zeza,


Lart në ballë të fortesës


Ngre kryet flamur si monedha.


Përpëlitemi, sakatohemi


Ndër rrugica e ndër shkrepa,


Vritemi e gjakosemi


Vuajtje qençe qenka jeta.


Shtet i bardhë e shtet i zi


Të na rrosh edhe njëqind të tjerë,


Ti na dhe veç lirinë


Për ta patur jetën të mjerë.


Nëpër rrugë e ndër rrugica


Këtu gjenden fatet tona,


Fytyrat tona prapë të ligshta


Do të drejtohen kah Europa.


Po ky vend ama na leu


Me realitetet e mënxyra,


Andaj braktiset atdheu


Boshatiset Shqipëria.