Obama tashmë ka hyrë në

histori dhe kjo, në radhë

të parë dhe mbi të gjitha,

për shkak të ndryshimit që ai

personifikon. Si Presidenti i parë

me ngjyrë i Shteteve të Bashkuara

të Amerikës, ai do të shkruajë

një kapitull të ri të një historie

të gjatë që nisi me skllavërinë e

persekutimet dhe ende nuk ka

përfunduar në barazinë e shumëëndërruar.

Barak është i vendosur

që të kujtohet nga historia si njeriu

i ndryshimeve dhe jo vetëm si

simbol i tyre dhe kjo nuk do të jetë

aspak e lehtë. Ai ishte një kandidat

presidencial i shkëlqyer në

shumë aspekte. Oratoria e tij gati

poetike u ndërthur me strategjinë

e përsosur të një fushate të menaxhuar

në mënyrën më të mirë

të mundshme. Nga ana tjetër, ai

mund të konsiderohet edhe si një

person me fat. Ngjarjet i erdhën

në ndihmë disa herë gjatë fushatës, madje edhe kriza financiare,

që vuri në pikëpyetje kompetencën

e drejtuesve republikanë,

ndodhi në momentin kur ai ishte

thuajse në pikë të barabarta me

kundërshtarin e tij republikan.

Por, ai nuk është aq me fat për sa

u përket rrethanave, në të cilat

po merr në dorë detyrën e re.

Ekonomia është në recesion dhe

SHBA ka 2 fronte lufte. Të paktën

ai do të ketë një aset që asnjë

president tjetër, përpos Kenedit,

nuk e ka pasur: një sasi të jashtëzakonshme

të vullnetit pozitiv

ndërkombëtar. Kjo pjesërisht për

faktin se ai është kaq i ndryshëm

nga Bush dhe pjesërisht se, ngase

besohet se zgjedhja e një Presidenti

të zi do të bëjë që SHBA

të mbyll një nga kapitujt më të

errët të së shkuarës. Sigurisht që

nuk është e qartë se sa i thellë do

të jetë ai rezervuar apo sa do të

zgjasë energjia e tij dhe, sigurisht,

ai nuk hyn shumë në punë

kur bëhet fjalë për zgjidhjen e

krizës ekonomike brenda vendit.

Obama ka premtuar reduktimin e

taksave për 95% të amerikanëve

dhe shumë gjëra të tjera që do

t‘i kushtojnë shumë para administratës:

të tilla si akses më të

madh në kujdesin shëndetësor

për personat pa sigurime shëndetësore,

shtim të numrit të

mësuesve, përmirësim të pagave

etj. Të gjitha këto janë objektiva

shumë të kushtueshëm dhe mbi

të gjitha Obama po trashëgon

një deficit buxhetor prej qindra

miliardë dollarësh dhe një borxh

kombëtar që ka shkuar në 11

trilionë dollarë. Një nga pikat

e tij të forta, ku do t‘i duhet të

mbështetet, është edhe oratoria.

Ai është një orator i talentuar dhe

në kohë të vështira për amerikanët

do të jetë shumë e rëndësishme

pasja e një presidenti të

aftë që të perceptojë dhe ngrejë

shpirtërisht ndjesitë e popullit.

Këto dhunti do ta ndihmojnë

sikur të ndodhet në mesin e një

recesioni të dhimbshëm e kur t‘i

duhet t‘u shpjegojë zgjedhësve

përse objektivat e fushatës janë

ndryshuar, apo edhe braktisur.

Presidenti i ri e sheh veten si një

person thelbësisht post-partizan

dhe retorika e tij është plot fjali,

ku nxitet bashkimi dhe bërja

bashkë e një shoqërie të frakturizuar,

në mënyrë që të gjithë

t‘i shërbejnë të njëjtit qëllim.

Obama do të testohet fort edhe

në çështjet e politikës së jashtme

si edhe paraardhësi i tij. Për këtë

do t‘i duhet të gjejë një strategji

daljeje nga Iraku që njëherazi të

mos çojë ujë në mullirin e Iranit,

duke e shndërruar atë më pas në

një vend lider në rajon. Obama

hyri në histori me marrjen e pushtetit,

e ndërsa do të përpiqet që

ta shkruaj historinë edhe përmes

mënyrës se si do ta ushtrojë këtë

pushtet, ai do të jetë më shumë se

kurrë në qendër të vëmendjes. Në

betejën që po fillon do t‘i duhet

ndihma e dhuntive të tij të shumta

dhe i gjithë fati që pati deri

më tani e që e çoi në pozicionin

ku është sot.